Dubbel gevoel bij het Wijnveld


maandag, 2 oktober, 2017
Dubbel gevoel bij het Wijnveld

Na een jarenlange processie van Echternach is het Wijnveld in opbouw. Eindelijk. Dit is goed voor de tewerkstelling in en de uitstraling van de gemeente.

Maar er blijft een dubbel gevoel. De afhandeling van dit dossier heeft ervoor gezorgd dat Zele 17 miljoen euro aan zijn neus voorbij zag gaan. Volgens de vrederechter wegens onzorgvuldige opvolging door het gemeentebestuur. Met dat geld hadden we gemeenschapscentrum De Wiek, de nieuwe sporthal en nog een paar nieuwe wegen kunnen realiseren. Dat moet nu met belastinggeld. Zonde. Maar gedane zaken nemen geen keer. Het is en blijft een unieke kans om sterke bedrijven naar Zele te halen. Veel succes aan alle betrokken ondernemers!

 

Berekeningstabel

 

In deze tabellen zijn de voornaamste gegevens opgenomen die een financiële balans van het dossier mogelijk maken.

-            Voor de ontwerp- en juridische kosten werd voor beide scenario’s het bedrag genomen zoals het werd betaald tot het vonnis van de vrederechter. Er kan immers niet worden ingeschat hoe die kosten zouden geëvolueerd zijn in het scenario waarin de gemeente zelf kon ontwikkelen.

-            Oorspronkelijk werd ervan uitgegaan dat de gronden zouden verkocht worden aan 70€/m². Dat is intussen 115€/m² geworden.

(zie onder)

Beknopte geschiedenis van het dossier

  • Op 25 april 2006 beslist de gemeenteraad tot de opmaak van een provinciaal ruimtelijke uitvoeringsplan (PRUP) voor de ontwikkeling van het Wijnveld. Landbouwgrond zal daardoor worden herbestemd tot industriegrond. Er moet ook een onteigeningsplan worden opgesteld om de gronden te verwerven.
  • Op 20 mei 2008 keurt de minister  het PRUP goed, maar weigert de machtiging voor de onteigening van de gronden omdat het dossier onvolledig is.
  • Pas een jaar later wordt een nieuwe procedure opgestart. Die leidt op 1 april 2010 tot de onteigeningsmachtiging.
  • De procedure voor onteigening start, maar verloopt chaotisch.
  • Intussen heeft een private ontwikkelaar al enkele jaren de tijd om eigenaars te overtuigen met hem in zee te gaan. Met succes. Hij slaagt erin een overeenkomst te sluiten met een aanzienlijk deel van de grondeigenaars, waardoor het gemeentebestuur niet langer de grootste speler is in het dossier.
  • Het gemeentebestuur probeert de ontwikkelaar nog te blokkeren door onrealistische realisatievoorwaarden op te leggen.
  • Het dossier komt voor de vrederechter, die op 6 oktober 2010 uitspraak doet. Hij oordeelt dat het gemeentebestuur door haar onzorgvuldige opvolging geen aanspraak meer kan maken op een onteigening om hoogdringendheid.
  • Het vonnis is erg gedetailleerd. De raadsheer van het gemeentebestuur raadt een beroepsprocedure dan ook af. Er zit uiteindelijk niets anders op dan het vonnis te aanvaarden, en een stap terug te zetten. Zele zal het Wijnveld niet zelf ontwikkelen, en ziet zo miljoenen euro uit de verkoop van industriegronden aan zich voorbij gaan.
In 2014 wordt een samenwerkingsovereenkomst gesloten tussen de private ontwikkelaar en het gemeentebestuur voor de ontwikkeling van het bedrijventerrein. De gemeente krijgt de historisch gemaakte kosten terugbetaald, en een vergoeding per verkochte m². Dat is het maximum haalbare.
 
Documenten